In je ogen zie ik een vage schim gereflecteerd
van het kaarslicht dat eenzaam brandt in de stille nacht.
Achter deze schim de herinnering van voorbij, van verleden
van geweest en weg.
Eeuwen zijn voorbij gegaan
ja, nu ik erover nadenk, eeuwen zijn het geweest.
Eeuwen verlangen, eeuwen hoop, eeuwen pijn
eeuwen niet leven, eeuwen niet dood
eeuwen van wachten op…
Al eeuwen is het dat deze kaars voor je brand
eeuwen van diamanten tot zand
en al eeuwen zit ik hier
met je schedel in m’n hand…
No comments:
Post a Comment